Mezzanine en Geworteld tijdens Vreemde Gasten weekeinde

Een herinnering wortelt zich ergens vast in het geheugen en wordt weer opgeroepen door een beeld, geluid, smaak of geur. Dan is het ineens weer daar, als een flash-back of als een vergeten terugkerend verhaal. 

Tijdens het weekeinde Vreemde Gasten exposeren Jan Kees Helms en Alejandra Slutzky “Geworteld" de interactieve expositie over herinneringen. Je bent van harte uitgenodigd om mee te doen en je te laten onderdompelen met al je zintuigen. 

Ook worden nieuwe portretten getoond van de serie Mezzanine, waarin vrouwen verhalen over hun dromen.

Deze expositie is gesubsidieerd door Kunst in Amersfoort.

Open :
6 en 7 oktober 2012 van 12 - 17 uur

MonoToon grijnzen

Expositie MonoToon is vandaag goed bezocht en verrassend genoeg zijn er nog nooit zoveel mensen met een grijns de expositieruimte uit gekomen. De minimale tentoonstelling die bestond uit een reeks foto's waarin de herhaling van een model we

rd versterkt, een aantal tekeningen van Kirsten König op monotoon papier en de gemiddelde grijstint van Hennie van Vliet waren te zien aan de wand.

Een minimalistische foto Jan Kees Helms met een grijze zee als uitgangspunt, was terug bracht in diverse grijstonen lag op de grond en vloeide over het oude grijs het vloeroppervlak.

In de video met muziek van JHACK (Al Conroy en Jan Kees Helms) gebeurde amper wat, maar was spannend genoeg om de aandacht te trekken en vast te houden.

Veel bezoekers waren aangenaam verrast door het werk en lieten weten gecharmeerd te zijn door de eigenwijze exposities die we steeds weten samen te stellen. Waarvan acte....


Jan Kees Helms - MonoToon from jankeeshelms on Vimeo.

Expositie "Geworteld" is helaas weinig bezocht, maar wel intensief bekeken en meegemaakt. Voor herhaling vatbaar dus. De expo wordt aangevuld met nieuw werk en zal getoond worden tijdens het Vreemde Gasten weekeinde van 6 en 7 oktober. Plan dat weekeinde maar alvast vrij, want er is veel te zien die dagen met 75 lokaties in de binnenstad en 75 kunstenaars. De expositie zal aangevuld worden met nieuw werk uit de serie Mezzanine. Op deze wijze komen herinneringen en dromen samen.

MonoToon

De dagen glijden voorbij, het ritme van de dag is duidelijk, omgevingsgeluiden zijn als een ruis en industrieterreinen en winkelcentra zijn inwisselbaar. 

Kirsten König maakte voor Monotoon een serie getekende portretten. De monotone kleursetting versterkt de rijke, soms uitbundige lijntekeningen alleen maar - geïnspireerd door Mucha's vrouwfiguren en volop levenslust.

Jan Kees Helms en Al Conroy laten zich leiden door de monotonie van de natuur, de herhaling van geluiden en beelden die voorbij komen en die al jarenlang bestaan en waar het einde nog niet van in zicht is.

Hennie van Vliet komt met fotografie en stelt : " Het leven is niet monotoon. Onze werkelijkheid is opgebouwd uit kleuren van verschillende tinten en verschillende intensiteit. Maar deze werkelijkheid laat zich fotografisch vertalen naar grijstinten, die, gezien over ons hele leven, uitmiddelen naar middengrijs. Monotone, number 5."

Open:

16 september 2012 van 13 - 17 uur (tijdens de KunstKijkRoute)\

De Werkplaats

Valkestraat 6

3811 KD Amersfoort

Geworteld

Een herinnering wortelt zich ergens vast in de hersens, maar is niet statisch en wordt voor de geest geroepen door beeld, geluid, smaak of reuk. Ze bevinden zich ergens in de hersenpan en kunnen al dan niet bewust worden opgeroepen. Soms komen ze onverwachts op als een flash-back wanneer je bijvoorbeeld wordt geconfronteerd door bijvoorbeeld een geur die een persoon opnieuw oproept. Herinneringen worden ook bewust levend gehouden door symbolen, herdenkingsdagen, foto’s en films. Tijdens de Monumentendag 2 012 gaan Jan Kees Helms en Alejandra Slutzky een dynamische expositie “Geworteld” houden, waarbij de inbreng van de kunstenaars als van het publiek belangrijk is. “Geworteld” bestaat uit beelden, woorden, geuren en geluiden die herinneringen verbeelden van beide kunstenaars. Het geëxposeerde werk bestaat uit verbeelde herinneringen uit het verleden van iedere individuele kunstenaar en bestaat ook uit gezamenlijke werken. Tijdens de expositie worden bezoekers gevraagd om hun dierbaarste herinnering op te schrijven. Deze worden opgehangen aan een lijn die gespannen is in de gang tussen de Valkestraat en De Werkplaats. Daarnaast worden enkele bezoekers uitgenodigd hun herinnering in één zin te vertellen. Deze zin wordt gemixt in steeds maar veranderende geluidscompositie, die bestaat uit herhalende geluidslagen van gitaarklanken en gesproken woord. De expositie zal worden gehouden in De Werkplaats. Deze locatie bevindt zich in het centrum van Amersfoort en is van oorsprong een stal van een stadsboerderij. De ruimte is vanaf de jaren ’30 van de 20ste eeuw gebruikt als werkplaats voor het meubelbedrijf Helms. Vele herinneringen heeft Jan Kees Helms aan deze plek. Zijn opa werkte hierin en leerde hem de eerste beginselen van het meubel maken. Nu wordt de ruimte gebruikt voor exposities tijdens de KunstKijkRoute. Geworteld wordt gesubsidieerd door Kunst in Amersfoort Zaterdag 8 september van 10 - 17 uur

. 

Face the pokerface

Amersfoort was aan het bruisen op zondag 17 juni 2012. Er was veel te doen, zoals Struinen door de Tuinen, Wagenspeeldag en ga maar door. Veel bezoekers wisten De Werkplaats te vinden en werden getrakteerd en geconfronteerd met vijf verschillende interpretaties van het thema Pokerface.

Beatrice Morabito fotografeert haarzelf met de iPhone en verbeeldt typische vrouwenbeelden, maar toont zijn een Pokerface of een Duckface. Whatever it may be... een zekere sensuele blik wisselt de koude blik af.

Hennie van Viet nam het Pokerface van de gangster stevig onder de loep en liet zien dat je ook zonder pistool je mannetje kan staan.

Alejandra Slutzky pakte het internationale Pokerface van de Occupy-beweging als uitgangspunt en kwam terug bij de basis, de liefde voor je hart en kind.

De zelfportretten en de ontwikkeling naar een schilderij van Kirsten König namen een centrale rol in de ruimte en door de indringende poging om gevoel uit te schakelen, leverde deze beelden veel spanning op.

Hetzelfde gold voor de korte film van Jan Kees Helms met muziek van JHACK, waarin een uiterlijk onbewogen jonge vrouw strak de camera inkijkt, maar wat bevindt zich achter de vensters van haar ziel??

Jan Kees Helms - Pokerface from jankeeshelms on Vimeo.

Pokerface

Niet laten zien wat je in je hoofd afspeelt om een hoger doel te bereiken, het winnen van het spel, het verkrijgen van macht, het bespelen van mensen en wellicht wel het spelen met mensen. Voor dit alles wordt een pokerface opgezet, om je ware bedoelingen, emoties en mogelijkheden te verbergen.

Beatrice Morabito is een Italiaanse kunstenares die werkt en woont in Genoa. Zij werkt met poppen, wat voor haar een middel is om gevoelens via de pop te uiten, gevoelens van honger, onderdrukking, liefde, masochisme, sadisme, haat, spijt, passie en ga maar door. Het maken van zelfportretten door middel van de iPhone is begonnen voor de lol, maar is nu ook een middel om haarzelf te uiten en streeft hierbij niet naar perfectie, maar naar liefde en aandacht, iets waar elk mens naar op zoek naar is.

Hennie van Vliet komt eveneens met een fotografisch zelfportret, waarbij zijn droge humoristische inslag subtiel is verwerkt.

Kirsten König heeft een serie portretten gemaakt, waarbij het ene getekende portret het andere portret als uitgangspunt is. De situatie veranderd, maar de uitdrukking blijft hetzelfde.

Alejandra Slutzky maakt een gedicht over het bovengenoemde fenomeen, is het de player die zijn gezicht in de plooi houdt of wordt het een politicus die al zijn emoties wegcijfert om het succes te behalen.

Jan Kees Helms maakt een korte film met een soundtrack van JHACK (Jan Kees Helms en Al Conroy) . Een minimaal drone veranderd in een muzikale explosie. Ondanks dit spetterende eind, weet de actrice haar gezicht strak te houden.

Expositie:

zondag 17 juni van 13 - 16 uur (tijdens KunstKijkRoute)

LET OP : niet tot 17 uur, ivm vernissage expositie De Verstilling om 16 uur)

Lokatie:

De Werkplaats

Valkestraat 6

3811 KD Amersfoort

De Verstilling

Het concept van De Werkplaats heeft Jan Kees Helms losgelaten bij de organisatie en samenstelling van de expositie De Verstilling tijdens de fotomanifestatie 033Fotostad 2012. Zeven fotografen en een dichteres hebben zich laten leiden door het woord verstilling en daarbij werk gemaakt. Het resultaat is een afwisselende expositie met fotografie, film, geluidskunst, installaties, iPhonography en poëzie gemaakt door Marleen Noordergraaf, Alejandra Slutzky, Nico Brons, Baukje Rienks, Jolanthe Lalkens, Hannah Mai, Jos Ruijssenaars en Jan Kees Helms.

Op zondag 19 juni zal Roald van Dillewijn gaan improviseren op het gemaakte werk.

expositie:
18 mei - 13 juli 2012
do - zo : 12 - 17 uur

concert:
zondag 17 juni om 14 uur

vernissage:
zondag 17 juni om 16 uur

Lokatie:
Boven Dara
Grote Koppel 5
Amersfoort


Meer lezen : http://www.033fotostad.com/evenementen/verstilling/

Gewassen Inkt spreekt tot de verbeelding, want de expositie werd erg goed bezocht in De Werkplaats. Het persoonlijke werk van Alejandra Slutzky verhaalde over de ziekte van haar zoon en verbeeldde intieme portretten van kwetsbare momenten.

Het werk van Hennie van Vliet belichtte het thema op drie verschillende wijzen, van een verregende liefdesverklaring tot de verregening van een gedicht bij een oude boom bij Kamp Amersfoort.

Nico Pronk pakte uit met klein werk van kleine inkttekeningen van mannelijk naakt en landschappen. Dit werk wist veel ogen te strelen.

Jan Kees Helms heeft een korte film gemaakt over een tekensessie bij Nico Pronk waar hij zelf model stond. In ruim een minuut wordt het proces van een leeg blad naar een tekening gefilmd. JHACK (Al Conroy en Jan Kees Helms) zorgden voor de ondersteunende soundtrack.

Dankzij de verschillende interpretaties van het thema Gewassen Inkt was het een diverse expositie, die niet voor niets veel bezoekers trok.

Gewassen Inkt - 18 maart 2012

Niets is zo flexibel als een planning. Het expositieschema is wederom aangepast, voor komend jaar is dit het plan :

18 maart 2012: Gewassen Inkt met Alejandra Slutzky, Hennie van Vliet, Nico Pronk en JHACK (Can/NL)
17 juni 2012: Pokerface

16 september 2012: MonoToon

21 oktober 2012 : Animal Farm (met Marcel Herms)
18 november 2012 : Een Oude Fiets

De Werkplaats - Gewassen Inkt

Als inkt verdund wordt met water, kan je verschillende grijstonen maken en je mogelijkheden vergroten binnen het kader van de twee ingrediënten, namelijk inkt en water. Dat is de kracht van de techniek van gewassen inkt. Met minimale middelen een veelheid aan mogelijkheden creeëren. In deze expositie hebben alle kunstenaars al eens eerder in De Werkplaats geëxposeerd.

Nico Pronk komt in weer terug met een aantal tekeningen, naast zijn bekende naakten, nu ook landschappen met bovengenoemde techniek. Van een naaktsessie zal Jan Kees Helms een korte film maken met als soundtrack natte muziek van JHACK, het online duo bestaande uit Al Conroy (Canada) en Jan Kees Helms. 

Tot nu toe heeft Alejandra Slutzky met name gedichten getoond in De Werkplaats, maar naast het schrijven schildert en tekent zij ook regelmatig mensen. Speciaal voor deze expositie zal zij nieuw werk maken.

Hennie van Vliet beschouwt de wereld op zijn eigen wijze en becommentarieert deze met zijn fotografie. Drie verschillende foto's belichten op drie diverse wijzen het thema Gewassen Inkt.

expositie:

zondag 18 maart van 13 - 17 uur tijdens de KunstKijkRoute

De Werkplaats

Valkestraat 6

3811 KD Amersfoort

Donkere Dagen in zonnig licht

Een druk begin van het expositie jaar 2012. Veel bezoekers met aandacht voor het werk en prachtig weer. Desondanks zwaar werk in De Werkplaats met stemmige iPhone foto's van Nico Brons. De foto "Het Poldermodel" van Jan Kees Helms als reactie op de discussie van afgelopen week over de dracht van een hoofddoek van Beatrix tijdens een bezoek van een moskee tijdens een buitenlandse reis. Daarnaast had hij Donkere Dagen gemaakt die lamlendig begint, maar steeds spannender wordt door het contact tussen de beide acteurs en de dreigende soundtrack van JHACK, een muzikaal avontuur van de Canadees Al Conroy en Helms.

Bernd Oschelda schitterde weer in de donker met zijn kleurrijke lightpaintings en de foto van Eric Engelhard van Tori Pie, die haar fotografeerde in een desolaat landschap, waarbij het lijkt alsof de tijd heeft stilgestaan.

Volgende expositie is op 17 maart met als thema "Gewassen Inkt" met dan sowieso weer een korte film van Jan Kees Helms met een soundtrack van JHACK.

Donkere Dagen - 15 januari 2012

Donkere Dagen

Donkere Wolken spannen zich samen. Economische onzekerheid, meer staatscontrole, de hand op de knip, een restrictiever toelatingsbeleid in Europa, toename van het gebruik van antidepressiva en … natuurlijk lange nachten en korte dagen. Tijd om de donkerte eens flink uit te buiten door middel van fotografie en video.

Nico Brons is een gedreven, gepassioneerd en enthousiast free-lance fotograaf. Fotografie is voor hem een beleving en onlosmakelijk verbonden met emotie. Dat ziet u terug in het fotowerk van zijn hand. Nico maakt sociaal menselijke reportages, portretten voor bedrijven en particulieren en concertregistraties. In zijn autonome werk ziet u ook abstractie, fotobewerkingen, vreemde scenes, donkere kanten, maar ook humor terugkeren. Hij gaat “buiten de lijntjes” en laat daarin verfrissende en vernieuwende dingen zien. Daarnaast is Nico een fotograaf die vaak met de Apple iPhone werkt. Met behulp van dit apparaat worden buitengewone beelden, portretten, landschapjes en abstracte voorstellingen gecreëerd. De werken komen allemaal tot stand in de iPhone zelf.

Eric Engelhard woont en werkt in de Verenigde Staten. De foto van Tori Lyons is afgelopen winter gemaakt in T the Central Valley van Californie. Hij wrest met een analoge camera met 4x5" inch negatieven. Hij zegt over zijn were: "My approach to photography is to maintain the simplicity of themoment. I use natural light, open rural settings, and long abandoned building that reflect the austere landscape of my home. I often see the gloomy winters and harsh summers as favorite characters in my images. I enjoy processing all of my work at home and have plans to

make handmade books."

De donkere nacht, dat is waar Bernd Oschelda overdag op wacht. Om dan vervolgens in het pikkedonker, met zijn arsenaal van licht, lightpaintings te maken.

" in het donker

ben ik het licht

in het licht

ben ik de schaduw

op de grens van donker en licht

ben jij de tijd "

JHACK is een samenwerking project tussen Al Conroy en Jan Kees Helms. In de jaren '80 hebben zij al samen muziek gemaakt via de post, nu per email. Geluiden worden uitgewisseld en bewerkt en geïnterpreteerd om te komen tot een compositie. Voor de korte film JHACK is de soundtrack Darker Days gemaakt, die op hun eerste CD-R zal verschijnen. De korte film van Jan Kees Helms toont twee mensen in bed, wachten tot het licht wordt en als het licht er inmiddels is, is het wachten tot het weer donker wordt.

Expositie:

De Werkplaats

Valkestraat 6

3811 KD Amersfoort

Zondag 15 januari 2012 van 13 - 17 uur (tijdens de KunstKijkRoute)

Terugblik 2011

Het afgelopen jaar hebben we veel verschillende exposities gehad waarbij het samensmelting tussen verschillende kunstenaars en kunstvormen goed lukten. Nog 1x het overzicht van 2011 met dank aan alle exposanten van afgelopen jaar die met Jan Kees Helms en Kirsten König in De Werkplaats exposeerden : 


16 januari 2011: Lege ruimte < >  Ruime leegte met Machinist en Zeno van den Broek

20 februari 2011: Het dagelijks Brood met Al Conroy (Canada) en Marcel Herms

20 maart 2011: Uit de Knop met Nico Pronk en Henri Senders

17 april 2011: Spring met Kasper van Hoek, Vanessa Rossetto (VS), Cristian Buitron (VS) en kinderen van basisschool De Tafelronde

22 mei 2011: Onbegonnen Werk met GX Jupitter Larsen (USA)

19 juni 2011: GewichtsLoos met Manami Nagahari (Japan/D), Ellen Faber en Ratawud Srivisut (Thailand)

18 september 2011: Samensmelten met Hannah Mai, StringStrang en Hennie van Vliet

16 oktober 2011: Poëtisch Terrorisme

20 november 2011: Kippenvel met Nigel Samways (UK), Hennie van Vliet, Allan Conroy (Canada) en Marcel Herms.

18 december 2011: Licht Bewogen met Nelly Tejfel, Freiband, Hennie van Vliet en Bernd Oschelda

Het komend jaar gaan we zes keer per jaar open met de volgende thema's :

15 januari 2012: Donkere Dagen
18 maart 2012: Op een Oude Fiets
15 april 2012: Animal Farm 

17  juni 2012: MonoToon
16 september 2012: Pokerface
18 november2012 : Gewassen Inkt

 Als je één van de thema's je aanspreekt en je wilt komen exposeren, stuur dan een mail naar deeez1966(at)gmail(dot)com

Het was koud, het was koopzondag, er was Glühwein, er waren lightpaintings, er was een tekening, er waren bewogen foto's, er waren klassieke schiderijen, er was mini foto-installatie, er was geluid, er was een video, er was weinig publiek.

De Werkplaats - Licht Bewogen - 18 december 2011

Jan Kees Helms & Freiband: Licht Bewogen from jankeeshelms on Vimeo.

Licht Bewogen

De koude doet  bevriezen en bewegingen worden strammer. Als tegenwicht zijn er al eeuwen langen lichtfeesten op het donker te bestrijden en beweging naar het licht te krijgen. Tijd voor een lichtzinnige expositie...

Bernd Oschelda is lightpainter en door middel van een lange sluitertijd, licht en een camera worden beelden vast gelegd. Alle zintuigen op scherp, behalve het zicht. In het pikkedonker worden op tast, geluid en gevoel magische beelden gecreëerd. Het resultaat lijkt wel met Photoshop bewerkt te zijn, maar lightpainten een vorm van "live-Photoshop".

Kirsten König zal ons weer verassen met bewogen tekeningen waarvan de lichtstralen vanaf schijnen...

Beelden uit de klassieke Oudheid, historische documenten, Latijnse teksten en koninklijke portretten, zijn elementen die steeds in het werk van Nelly Tejfel terugkomen.  Deze elementen worden gebruikt als een soort collage.  De schilderijen geven de indruk van  verwering of beschadiging, 'aangevreten door de tand des tijds'. 'Dat wat eens koninklijk, gaaf of heel was, daar blijft uiteindelijk een fragment van over'.  In de tentoonstelling Bewogen Licht beweegt het licht zich naar deze resten en fragmenten.

Hennie van Vliet toont een minimalistische foto van water in een zachte rimpeling. Ontgaat ons niets? Zien we de dreiging, die onder het oppervlak aanwezig is? Of is het slechts onze eigen angst? Een foto die nader onderzoek nodig heeft. 

Freiband is een project van Frans de Waard uit Nijmegen. Sinds de jaren tachtig maakt hij muziek met projecten als Kapotte Muziek, Beequeen en Goem. Freiband is geïnspireerd op het tape-scratching van de Duitse muzikant Asmus Tietchens, maar De Waard doet het op een digitale wijze door de krassen te maken op een harddisk, waardoor geluiden van gitaar, drums en orgel haast onherkenbaar werden. De compositie 'Lamp' is opgenomen in 2003 en de geluidsbron is een field-recording van de laatste minuten van het leven van een gloeilamp. Het gekraak en gesis vormt de soundtrack voor de korte film van Jan Kees Helms, waarbij een model stil ligt, maar door bewegingen van de camera het gereflecteerde licht op verschillende wijzen wordt gevangen.

De Werkplaats

Valkestraat 6

3811 KD Amersfoort

Open:

Zondag 18 december 2011 van 14 - 17 uur (tijdens de KunstKijkRoute)

Mistige Kippenvel

Vanaf de vroege ochtend tot de late avond, mist en nog eens mist. Geen hand voor ogen te zien en de ANWB die wederom een oproep deed om vooral thuis te blijven. Ondanks al deze ongemakken trotseerden toch vele KunstKijkMinnaars en Minnaressen de grijze muur.

Glimlachend liepen zij naar De Werkplaats binnen, nadat zij erop geattendeerd werden op het thema "Kippenvel." De koude zat er namelijk al goed in de botten. De vleeskleurige jurk van Kirsten König stak moeiteloos af tegen de intieme fotografie van Hennie van Vliet, met zijn fotodocumentaire over het proces van de borstkanker van zijn vrouw. Zijn foto geïnspireerd op verhalen over kindermishandeling is ijzigwekkend herkenbaar en suggestief.

De kleurrijke schilderijen van Marcel Herms en Al Conroy gaven een blik in de keuken van de kip, al dan niet geslacht, op de boerderij of op het bord. Even bizar en verrassend als altijd. Actrice Sharona Hall oogste veel bewondering en waardering door haar ingetogen spel en durf in de korte film van Jan Kees Helms met de koude soundtrack van Nigel Samways.

Kippenvel sloot naadloos aan op het vochtige weer en wist de bezoekers te boeien door de diverse interpretaties van het thema.

De Werkplaats - Kippenvel

Jan Kees Helms and Nigel Samways - Kippenvel from jankeeshelms on Vimeo.

Kippenvel

Waar krijg je kippenvel van? Een schokkend beeld, treffende woorden, een frisse bries langs je huid of een sensuele stof die je haren overeind doen staan? 

Al Conroy uit Canada en Marcel Herms kennen elkaar inmiddels sinds de jaren tachtig vanuit de cassette-subcultur. Via de post en wisselen muziek en geluid uit en brengen dat uit op eigen beheer cassette en CD-R labels of zetten zelf hun fanzines in elkaar. Voor Kippenvel heeft Al Conroy een eerste aanzet gemaakt en Marcel Herms heeft met zijn inmiddels rauwe schilderstijl het werk afgerond. Acht kleurrijke kippentekeningen zullen van de muur van De Werkplaats afspatten. 

Kirsten König laat zich voor deze herfst-expo inspireren door het dualistische gevoel dat menselijk kippenvel oproept: lekker en ongemakkelijk tegelijkertijd. Het resultaat is wederom een ondraagbaar kledingstuk van draagbare materialen – of andersom.

Hennie van Vliet laat zich leiden door slaapkamergeheimen die het daglicht niet kunnen verdragen, met slechts een foto weet hij een onheilspellende sfeer op te roepen.

NIgel Samways is muzikant uit Engeland en heeft zich laten leiden door het idee goosebumps op de koude huid en heeft met zijn eigen verbeelding een soundtrack gemaakt voor de film van Jan Kees Helms. De soundtrack roept een gevoel van ongemak en onbehagen op en door middel van verschillende geluidslagen wilde hij het lichamelijke landschap van dichtgeknepen poriën verbeelden.

Naast de korte film waarin een naakte vrouw blootgesteld is aan de vroege ochtendtemperatuur in een verlaten bos toont Jan Kees Helms een klein fotoreeks zien uit de tijd toen kanker het leven in grote mate bepaalde.  Deze persoonlijke foto's zijn nog nooit eerder geëxposeerd geweest.

Expositie:

20 november 2011 van 14 - 17 uur

Lokatie:

De Werkplaats

Valkestraat 6

3811 KD Amersfoort

Op 17 april speelde Kasper van Hoek in De Werkplaats samen met Jan Kees Helms/StrangString. De twee improvisaties zijn verschenen op de CD Waiting Is A Linear Time Machine Without Parts (four live pieces) en is verschenen op Heilskabaal Records. 

"Waiting Is A Linear Time Machine Without Parts (four live pieces) features four live recordings made on three occasions in 2011. The first two are recorded on April 17th in De Werkplaats (Amersfoort, NL) where Kasper van Hoek played together with Jan Kees Helms/StrangString. The third one was recorded on May 8th at the ORKZ (Groningen, NL), this time Kasper van Hoek with Jan Klug. The last one (date: August 26th) is a solo piece which Kasper van Hoek played at the Noorderzon festival (Groningen, NL) at a performance evening by Salon Sur+." 

Meer informatie: http://www.kaspervanhoek.net