Rustig uit de knop gekropen

De stad was vol met slenterende mensen die af en toe in groepen De Werkplaats binnen liepen om zo op verschillende wijzen mensen uit de knop zagen komen.

Henri Senders toonde twee foto's van vrouwen in de natuur, het was haast voelbaar hoe het model lag tussen de bladeren, zo intiem en sereen was het beeld.

Nico Pronk tekent al een aantal jaar Jan Kees Helms en heeft voor deze expositie een serie samengesteld van ingetogen naar open poses. Van dit proces heeft het model eveneens een film gemaakt.

Kirsten Konig had een kleurige jurk gemaakt in combinatie met bloemen. Een vrolijkere start van de lente is niet denkbaar.

Jan Kees Helms fotografeerde het model Miss Raw in teneergeslagen houdingen naar open houdingen, waarin de groei van een baby in haar buik subtiel zichtbaar was.

De middag werd afgesloten met een klein concert in het kader van het project OlieWagenWerken, waarin geluiden van het Oliewagenkwartier en de Wagenwerkplaats werden verbonden met klanken van gitaardrones. OlieWagenWerken "De Verbinding" is te beluisteren via www.archive.org. Klik op de speler hieronder voor meer informatie.

De Werkplaats - Uit de Knop

Jan Kees Helms - Uit de Knop from jankeeshelms on Vimeo.

Uit de Knop

Het broeit, kriebelt en ruist. De koude gaat uit de lucht en alles wat bedekt was komt naar buiten.

Nico Pronk, tekenaar uit Weesp, heeft een vierluik gemaakt van een mannelijk naakt model die zich presenteert van gesloten houdingen naar open poses. Van dit proces heeft Jan Kees Helms een korte film gemaakt met geluidsopnames van het atelier en het gekras van houtskool op de ezel van Nico Pronk. De ontwikkeling van het beeld staat centraal binnen deze film. "Uit de Knop" is de tweede film die dit duo heeft gemaakt, De Tranen van Eros was al eerder te zien in De Werkplaats.

Henri Senders komt terug in De Werkplaats met zijn intieme beelden. Zijn modellen fotografeert hij met natuurlijk licht en het liefst in de natuur. Deze keer een selectie van lentebeelden, waar ingehouden levenslust vanaf spat.

Voor dit lentethema van de Werkplaats schudt Kirsten König de winter van het lijf met een jurk gemaakt van een dekbedhoes. Fris groen katoen wordt een bloem die net uit de knop komt – weg met de winterslaap!

Om 16 uur zal Jan Kees Helms een live-concert geven in het kader van het project OlieWagenWerken. Geluiden van de Wagenwerkplaats en het Oliemolenkwartier worden met elkaar vermengd met drony gitaarklanken.

Zondag 20 maart 2011 van 14 - 17 uur.

De Werkplaats

Valkestraat 6

3811 KD Amersfoort

Ons Dagelijks Brood genuttigd

Een verfrissende expositie en altijd weer wat bijzonders, dat waren zo wat opmerkingen van bezoekers die De Werkplaats bezochten.

De film van Jan Kees Helms met Amesbury Rose in de hoofdrol en met de soundtrack van Al Conroy werd met veel aandacht en spanning bekeken. Veel mensen hielden hun hart vast van wat komen gaat.

De tekeningen van Marcel Herms vulden het bizarre tafereel in de film goed aan en oogsten veel belangstelling en waardering.

Het uiteengevallen boek van Kirsten Konig was een subtiele verwarming binnen dit vervreemdende expositie.

"Bid" was met grote letters te lezen op de grond en een aantal mensen namen de moeite om de Palestijnse lekkerny Za'Tar te nuttigen met een stuk brood wat door Amesbury Rose in de film was afgesneden.

Kortom... een expositie waar alles samenvalt en mensen even op een ander been werden gezet.

De Werkplaats - Ons Dagelijks Brood

Jan Kees Helms & Al Conroy : Ons Dagelijks Brood from jankeeshelms on Vimeo.

Ons Dagelijks Brood

"Geef ons heden ons dageljiks brood" wordt eeuwenlang voor de maaltijd gebeden. Tijd voor een nieuwe interpretatie van dit gebed.

Al Conroy is muzikant en woont in Canada. Sinds 1983 is hij aktief in de onhankelijke experimentele muziekwereld en werkt wereldwijd samen met andere muzikanten. Voor "Ons Dagelijks Brood" heeft hij zich laten leiden door keukengeluiden die hij met Jan Kees Helms heeft uitgewisseld.

Marcel Herms maakt tekeningen, schilderijen en geluidskunst. Hij vindt zijn

inspiratie daarvoor in de wereld om zich heen, bij andere kunstenaars (vooral

outsiders), en in muziek en literatuur. Zijn werk moet zo spontaan mogelijk ontstaan en zo moet het er ook uit zien: ruw en primitief. Voor "De Werkplaats" maakte hij een serie tekeningen met als thema "dagelijks brood". Dagelijks brood als bron van agressie, ongelijkheid en moderne slavernij.

Jan Kees Helms zag jarenlang geleden een postkaart met daarop een vrouw met ontblote borsten welke een brood doorsneed. Dit beeld is het uitgangspunt voor de korte film waarin Amesbury Rose figureert als zorgzame vrouw in een surrealistische setting. De overgebleven stukken brood kunnen tijdens de expositie genuttigd worden met Za'Tar, een Palestijns mengsel van sesam, tijm en olijfolie.

Haar dagelijks brood verdient Kirsten König met de verkoop van boeken. Deze boekenvormen dan ook het basismateriaal voor de expositie in februari. Op de rode loper inHollywood zijn sterren gesignaleerd met handtasjes gemaakt van exclusieve vintageboeken. Erg posh natuurlijk, maar dat kan hipper – en Nederlandser!

Expositie:

zondag 20 februari 2011 van 14 - 17 uur (tijdens de KunstKijkRoute)

Lokatie

De Werkplaats

Valkestraat 6

3811 KD Amersfoort

Lege Ruimte gevuld

De ruimte van de Werkplaats was minimaal gevuld met beeldend materiaal, maar de intense muziek van Machinist vulde volledig de ruimte. Zeker wanneer het geluid van de ene kant naar de andere bewoog werd de bezoekers meegezogen in de drones van de muziek. Wanneer de bezoeker zich hiervoor wilde afsluiten, was dit goed mogelijk door via de koptelefoon je te laten meevoeren met andere muziek van Zeno van den Broek/Machinist.

Inner/Outer, een film van Zeno van den Broek toonde mensen die niets zaten te doen, terwijl zij waren aangemeld bij een chatprogramma via internet. Lege ruimtes en lege blikken worden gedeeld met de rest van de wereld.

Kirsten Konig had van behangpapier kleine illustraties gemaakt en een ruimtelijk werk, minimaal, herkenbaar, maar toch verrassend.

Olaf Helms maakte liet zich inspireren door de leegte en maakte een flipboekje waarin de gedachten verdwenen en een tekening waarin het hoofd volledig leeg van van gedachten.

Jan Kees Helms heeft een korte film gemaakt met de muziek van Machinist en had een lange gang gefilmd, waarin de deuren open en dichtgaan, als er gedachten komen en gaan. Uiteindelijk blijft er een lege gang over.

Bezoekers blijven onze samenwerkingen waarderen en noemen de compilatie verrassend, experimenteel, bizar en dat wij keer op keer een mooie intense sfeer weten te maken.

De Werkplaats : Ruime Leegte < > Lege Ruimte

Jan Kees Helms & Machinist : Ruime Leegte < > Lege Ruimte from jankeeshelms on Vimeo.

Lege Ruimte < > Ruime Leegte

Veel mensen zijn op zoek naar rust en leegte in deze drukke hectische tijden. Maar is er nog ruimte om de leegte te vinden? Deze vragen en meer zullen aan bod komen in de eerste expositie van De Werkplaats in 2011.

In zijn audiovisuele kunst zoekt Zeno van den Broek naar een synergie van geluid, (video)kunst en architectuur. Centraal in het werk staan de hedendaagse stedelijke omgeving en immersieve ervaring van ruimte. Op 16 januari zal hij het audiovisuele werk 'inner - outer' vertonen, een video over netwerken en het vacuüm dat gecreëerd wordt bij het verlies van enig tijdsbesef, doel of context. De video toont de schoonheid van ongecontroleerde momenten en het beklemmende van de leegte.

Jan Kees Helms heeft een korte film gemaakt met muziek van Machinist, het audio-project van Zeno van Den Broek. De film verbeeldt de onrust in het hoofd die merkbaar wordt wanneer er pogingen worden gedaan om de gedachten te minimaliseren.

Een kale vloer, vervallen muren: Kirsten König gebruikte ditmaal behang als basismateriaal om de lege ruimte aan te kleden - en zichzelf.

De Werkplaats

Valkestraat 6

3811 KD Amersfoort

Expositie:

zondag 16 januari 2011 van 14 - 17 uur (tijdens de KunstKijkRoute)

Een terugblik

Afgelopen jaar was weer fantastisch met veel verschillende kunstenaars en sferen. Hier nog een keer het overzicht op een rij:

17 januari 2010: Inktzwart met thisquietarmy (Can), Alejandra Slutzky, Rianne Witteveen en Jorrit Paaijmans.

21 februari 2010: Achter de geraniums met Gregory Buettner (D), Marcel Herms, Marian Dessing en Ellen Faber

21 maart 2010: Hand in eigen boezem met Fever Spoor, Alejandra Slutzky en Ellen Faber

18 april 2010: Groen als gras met scholieren van groep 8 van de Prins Willem Alexanderschool, Rattawud Srivisut en Hennie van Vliet

16 mei 2010: Oude koeien met Tine van Houselt

20 juni 2010: Pretty in pink (in het kader van KEIroze) met Use of Ashes, Ellen Faber en Rattawud Srivisut

19 september 2010: Aquamarijn met Dirk Serries (B)

16 en 17 oktober 2010: Melting pot (in het kader van de Mode?Show) en In search for Intimacy met Henri Senders (in het kader van Vreemde Gasten) en Billy Gomberg (USA)

21 november 2010: Geen blad voor de mond
met Allan Conroy (Canada), Jan-M Iversen (Noorwegen), Aidan Baker (Canada/Duitsland), Bernd Oschelda, Patricia Thomazo (FR) en Hennie van Vliet

19 december 2010: Asgrauw met James Mc Dougall (a.k.a. Entia Non) (Australië), Anne Elst/Frozen Whisper, Hennie van Vliet en Norb Mommersteeg

Asgrauw in verschillende tonen

De expositie Asgrauw toonde in verschillende tonen hoe de kleur en het woord asgrauw wordt geinterpreteerd. Van persoonlijke herinneringen aan het gezin en gothische verbeeldingen tot kille en koude interpretaties van de zijkant en machtscentrum van de kapitalistische samenleving tot het afscheid van een trouwe platenspeler of het omgaan met de pijn van vele operaties met daarbijgaande lichamelijke veranderingen.

Ondanks het witte dek in de binnenstad door de neervallende sneeuw werd de expositie met veel aandacht bezocht.

De Werkplaats - Asgrauw - december 2010

Jan Kees Helms & James Mcdougall - Asgrauw from jankeeshelms on Vimeo.

Asgrauw

De dagen worden langer, de politiek heeft een asgrauwe laag gekregen en de sjeu van het leven wordt wegbezuinigd. Asgrauw was vorig jaar gepland in de maand december en past 12 maanden later naadloos aan bij de tijdgeest.

Nørb Mommersteeg - Metropool grijs eerste werk
De randen van het verstedelijkte landschap vertellen hun eigen verhaal. Ongebruikte parkeerplaatsen, tijdelijke bebouwing, niet-bebouwde gedeeltes op bedrijventerreinen en nieuwe geheel grijze gebouwen. Op het fotowerk zijn mensen afwezig. Desondanks is al het menselijk ingrijpen in deze wereld aanwezig. Bedrijventerreinen. Het gebruik van de 'kleur' grijs valt op. Een landschap van oogverblindende roestvrij stalen en aluminium gebouwen in de zon. Vechtend tegen de opkomende, laaghangende grijze lucht. Steunend op een woud van heipalen. Een landschap dat weigert te behagen. Gebouwen als muzak. Aan de horizon ontstaan linten van bedrijventerreinen. Snel, praktisch en goedkoop gebouwd. Een doolhof van grijze muren en hekwerken. Gebouwen, soms kil en afstandelijk, soms lelijk en onvolwassen. Tegelijkertijd intrigerend. Een aura van tijdelijkheid, morgen sta ik op een andere plaats met nieuwe werknemers. Buiten kantooruren overheerst de leegte. Dezelfde leegte als in een door rolluiken gedomineerde winkelstraat na sluitingstijd.

De belangrijkste materialen waarmee Anne Elst werkt binnen haar modelfotografie, zijn gevoelens en creativiteit. Fotografie is voor haar de vertaling van wat er in het menselijk hoofd omgaat. Fotografie is het samen werken met het model aan die vertaling. Fotografie is niet het bezit van zoveel mogelijk apparatuur, maar met wat je hebt. Meedoen aan het thema "Asgrauw" sprak haar direct aan. Emotie, ziel, verhaal en de verbeelding staan op de voorgrond, puur en eerlijk. Grauw. Want zo gaat het toch vaak met gevoelens. Asgrauw.

Hennie van Vliet Asgrauw werd het geheugen. Herinneringen aan haar man, al 30 jaar overleden? Drie kinderen nog herkend, de miskraam nooit vergeten.

Dierbaarder dan moderne spullen met stekker: de Braun platenspeler van Kirsten König. Er na ruim een decennium vinyl mee afspelen afscheid van moeten nemen, valt haar dan ook zwaar. Ze gebruikte de afzonderlijke onderdelen in het kader van 'Asgrauw' voor sieraden,
waarmee een beetje gerouwd kan worden om iets ouds – maar meteen iets nieuws werd geboren.

Jan Kees Helms heeft een korte film gemaakt het het model Christina Naked. Zij heeft de laatste jaren de nodige operaties ondergaan met de nodige complicaties. De pijn die zij ervaren heeft verbeeldt zij op haar eigen theatrale wijze. De soundtrack is gemaakt door de Australische componist James McDougall en heeft muziek uitgebracht op talloze internationale netlabels onder de naam Entia Non.

De Werkplaats
Valkestraat 6
3811 KD Amersfoort

Open: zondag 19 december 2010 van 14 - 17 uur

Programma 2011

De thema's voor het komend jaar zijn zo goed als rond. We gaan door met ons welbeproefde concept door ons te laten leiden door een thema en hier gast-exposanten voor uit te nodigen en ter plekke voor drie uur een expositie te maken. Hier alvast een voorproefje...

16 januari 2011: Lege ruimte <> Ruime leegte (met Machinist)
20 februari 2011: Het dagelijks Brood (met Al Conroy)
20 maart 2011: Licht Bewogen

15 april 2011: Uit de Knop

20 mei 2011

17 juni 2011: Branding
17 en 18 september 2011: Samensmelten (met Dirk Serries - Microphonics)

oktober 2011: Kippenvel

18 november 2011

16 december 2011: Donker

recensie ; Geen blad voor de mond

JAN KEES HELMS & AL CONROY & JAN-M IVERSEN - GEEN BLAD VOOR DE MOND (3"CDR by Lor Tapes)
Every month Jan Kees Helms organises an exhibition in his home town Amersfoort and invites other artists. In November the theme was 'Geen Blad Voor De Mond', which roughly translates as 'you can say it all'. Helms produced two video's and on this 3"CDR you'll find the soundtracks, one by Jan-M Iversen and one by Al Conroy (whom we remember from a previous life as Not Half). Iversen's piece deals with sounds recorded from Norwegian woods, with the addition of some sounds of unknown origin. A nice piece of drone music. The same piece is also the starting point for a piece by Iversen with extra sound material by Helms, supposedly with voices from a heavy debate in Dutch parliament, but that was something hard to tell. The three pieces by Conroy are all short based on the voice of Geert Wilders, again something I couldn't know if I wasn't presented this information. I am not sure, although I can guess, what this all has to do with 'you can say it all', but even without the political connotations quite a nice release. Small but nice, and check out Helms' Youtube also for some excellent short films.

Frans de Waard - Vital Weekly 757

9 kunstenaars nemen geen blad voor de mond

Een dag nadat er landelijk is geschreeuwd om cultuur, namen 9 kunstenaars geen blad voor de mond en vulden De Werkplaats met zeer divers werk. Van sieraden, tot mode, van horror-achtige videobeelden naar light-paintings, van Monty Pynton-achtige fotografie naar registratie van neergevallen natuur in de stad.

De expositie werd goed bezocht en wederom vielen alle verschillende invalshoeken goed samen.

De Werkplaats - Geen blad voor de Mond - 21 november 2010

Jan Kees Helms & Jan-M Iversen - Geen blad voor de Mond - one from jankeeshelms on Vimeo.

Jan Kees Helms and Al Conroy - Geen blad voor de Mond - two from jankeeshelms on Vimeo.

Geen blad voor de mond

Bladeren genoeg om voor de mond te nemen. Maar Kirsten König had vooral
modebladen in gedachten, toen ze nieuw werk maakte voor De Werkplaats. Deze lopen als
rode draad door haar vaak associatief samengestelde tekeningen, collages en kleding – de
perfecte inspiratiebron voor de lelijke kant van schoonheid en de pracht van onverwachte
dingen.

Mannelijke modellen vormeen de basis van een draagbaar ogend kledingstuk, dat op unieke
wijze wordt gefotografeerd door lightpainter Bernd Oschelda. Jaren geleden is hij begonnen met drum 'n' bass feesten met de naam Subtopia. Het futuristisch en veelkleurige is eveneens terug te zien in zijn kleurrijke fotografie.

Hennie van Vliet komt terug met een beeld waarbij schaamte en deugdzaamheid keurig samenvallen.

Deze keer neemt Baukje Rienks je mee de stad in. De bomen verkleuren en verliezen hun blad. De mens maakt zich op voor de winter. Deze transitie van het najaar wordt in een serie alledaagse stadsbeelden zonder omwegen blootgelegd.

Patricia Thomazo is geboren in Frankrijk en woont en werkt in Amsterdam. Zij laat zich leiden door de natuur met al zijn verschillende vormen, kleuren en groottes. Op haar balkon onderhoudt zij een tuin die de inspiratiebron is voor haar sieraden.

Jan Kees Helms is het bos ingegaan waar het blad nergens te vinden door kale naaldbomen. Naakte mensen laten zich gaan wat in hen opkomt en zijn verbeeld in fotografie en film. Jan-M Iversen uit Noorwegen heeft field-recordings gemaakt in de diepe wouden van zijn land en dit gebruikt in een onheilspellende soundtrack. Jan-M Iversen is een experimenteel muzikant, die zich vooral heeft toegelegd op dronemuziek. Allan Conroy uit Canada is uitgegaan van de stem van Geert Wilders en heeft daar een korte soundtrack van gemaakt. Allan Conroy is sinds de jaren '80 actief in de onafhankelijke experimentele muziekscene. In 1991 heeft hij al eerder samengewerkt met Jan Kees Helms voor de compliatietape E-O O-E. Beide soundtracks zijn inspiratiebronnen voor twee korte films van Jan Kees Helms.

Aidan Baker, muzikant en schrijver uit Canada en woonachtig in Berlijn heeft in november zijn nieuw boek "The Shape of Snakes" uitgegeven. Enkele illustraties uit zijn boek worden tijdens "Geen blad voor de Mond" getoond.

Tijdens de expositie is ook de laatste uitgave van Lor Tapes te koop met muziekstukken van Jan-M Iversen, Allan Conroy en Jan Kees Helms. De cd3 kost 5 euro.

Expositie:
21 november 2010 van 14 - 17 uur

Lokatie:
De Werkplaats
Valkestraat 6
3811 KD Amersfoort

op zoek naar intimiteit

Het blijkt toch wel moeilijk te zijn om intimiteit te vinden. Veel mensen waren op de been voor Vreemde Gasten en kwamen De Werkplaats binnen, maar de intieme beelden van gast-exposant Henri Sender bleken toch bij een groot deel van het publiek te confronterend te zijn. Bij anderen kwam het verhaal wel binnen en waren de reakties open en geinteresseerd.

De film van Jan Kees Helms met de zoektocht van de intimiteit tussen mannen onderling blijft een brug te ver voor veel bezoekers...

Desondanks een mooie en warme expositie tijdens de koude dagen tijdens dit kunstminnende weekeinde die veel mensen op de been brachten in de binnenstad van Amersfoort.

Werkplaats Vreemde Gasten 16 en 17 oktober 2010

In search for intimacy

Henri Senders werkt met zijn intuitie en gaat open de sessies in met modellen die hij op zijn gevoel selecteert. Zoekend door de lens en met kleine aanwijzingen gaat hij op zoek naar de intieme momenten die het model laat zien en legt deze vast met zijn camera. Zijn foto's zijn poetisch, zacht, erotisch en vooral kwetsbaar. Over zijn manier van werken zegt hij: "Intuïtief en improviserend kunnen werken met prachtige mensen. Het mooie kunnen vangen dat voor je ogen voltrekt: emoties, kwetsbaarheid, niet weten, verlangen, vertrouwen, intimiteit, …, ontdekkingsreizen. Je laten verrassen, zonder gehinderd te worden door concepten en regels of wat ‘gebruikelijk’ is. Weer even dat kind kunnen zijn, dat verwondert constateert hoe mooi gewone en simpele dingen worden als je ‘anders’ kijkt. Dat alles samen is misschien de beste manier om te omschrijven wat voor mij fotografie betekent. Natuurlijk licht, echtheid, respect en subtiliteit zijn daarmee onlosmakelijk verbonden geraakt."

Jan Kees Helms heeft vorig jaar de CD-r 'ANYPARK' samengesteld met de New Yorkse muzikant Billy Gomberg. Opnieuw zijn zij de samenwerking aangegaan. Gomberg maakt met name electronische muziek en heeft deze uitgebracht op toonaangevende labels als Resting Bell, Experimedia, mOAR en The Land Of. Met de soundtrack van Billy Gomberg in het achterhoofd heeft Jan Kees Helms de zachte aanrakingen tussen twee mannen gefilmd en er een korte film van gemaakt waar intimiteit en aftasten sleutelwoorden zijn. Deze film was eerst bedoeld voor het homo-evenement KeiROZE.

Expositie:

zaterdag en zondag 16 - 17 oktober 2010 (tijdens Vreemde Gasten weekeinde)

Open:

11 - 17 uur

Lokatie:

Valkestraat 6

3811 KD Amersfoort

De Werkplaats smelt

Kirsten Konig, Baukje Rienks en Jan Kees Helms smelten samen met drie andere kunstenaars tijdens de MODE?SHOW en

zullen 16 en 17 oktober hun kunstjes laten zien op de catwalk.

Meer info op www.modeshow.org

Aquamarijn kabbelt rustig door

De Werkplaats viel stil toen Dirk Serries zijn gitaarsnaren in beweging bracht en het publiek bijna 30 minuten wist te boeien met zijn voortgaande harmonische klanken. Voor het eerst werd de expositieruimte omgetoverd tot een mini-concertruimte met een prachtige akoestiek. Voor herhaling vatbaar!

Aquamarijn

Na een zomerse stop tijd voor verse exposities met als opening een concert van de Belgische muzikant Dirk Serries met zijn intieme project "Microphonics."

Een Gibsongitaar uit ' 76 en een buizenversterker op het podium associeert men meestal met een blues en/of rock-act. Maar met Microphonics is het anders. Microphonics is Dirk Serries, sinds 1984 de man achter vidnaObmana en Fear Falls Burning. Gestructureerde, gecomponeerde en harmonische sfeermuziek waarbij het eigen geluid van de gitaar een centrale rol speelt, aangevuld met de nodige effectpedalen. Een spirituele wereld waarin repetitieve gitaarlijnen het uitgangspunt vormen van een muzikaal verhaal zich gedurende een stuk langzaam maar zeker steeds verder uitbreidt. gebaseerde minimale muziek, duidelijk verwant met veel oeroude sacrale muziek. Zo roepen de lage, lang aangehouden drones vergelijkingen op met het gezang van Tibetaanse monniken, of de immer aanwezige grondtoon in Indiase raga's. Microphonics zit op het Nederlandse Tonefloat label, bekend om zijn prachtig verzorgde, luxueuze vinyl uitgaven.

Speciaal voor exposities heeft Dirk Serries Microphonics XVI geschreven voor een korte film van Jan Kees Helms, waarbij de beelden van kabbelende water tegen de ijsrand met schitteringen in het licht net zo hypnotiserend en minimal is als de muziek van Microphonics.

Baukje Rienks maakt nieuw werk met gejutte materiaal bij de zee en combineert deze materialen tot nieuwe voorwerpen en kunstwerken.

Kirsten König komt met nieuwe kleine tekeningen met lichtvoetige verwijzingen naar aquarel en aquamarijn de boventoon voeren.


Expositie:
Zondag 19 september van 14 - 17 uur

Concert:
Zondag 19 september van 15 - 16 uur.

De Werkplaats
Valkestraat 6
3811 KD Amersfoort

Dirk Serries : Microphonics XVI live

Na de zomerstop een rustig doch intens start met een concert van Dirk Serries. Dirk Serries maakt sinds 1984 prachtige drone-muziek met projecten als Vidna Obmana, Fear Falls Burning en sinds 2008 ook met zijn meest intieme project "Microphonics." Jan Kees Helms heeft hem uitgenodigd om een muziektrack te maken voor een nieuwe korte film. Geheel in de stijl van de muziek van Microphonics heeft Jan Kees Helms water en ijs gefilmd en de langzame bewegingen van het water en reflecterende licht sluiten naadloos aan bij de trage gitaarklanken en klanktapijt van Dirk Serries.

Om 15 uur zal Dirk Serries een concert geven in De Werkplaats met zijn nieuwe compositie "Microphonics XVI." Wil je alvast een voorproefje van zijn muziek. Meer is te lezen op zijn website en via You Tube.

De Werkplaats
Valkestraat 6
3811 KD Amersfoort

Concert: 15 - 16 uur

Zoete expositie

Nog nooit was De Werkplaats zo zoet als tijdens de expositie "Pretty in Pink." Het roze en sensuele spatte van de muren af van een goed gevulde en afwisselende expositie. Kleine intieme werken van zowel Kirsten König, Rattawud Svirisut en Ellen Faber. De warme sfeer werd nog eens benadrukt door gezellige bijzetlampen van Baukje Rienks. De zelfportretten van Jan Kees Helms en foto's van mannelijk naakt gaven de erotiek de vrije hand. En de ballroomjurken van Rattawud speelden een centrale rol in de ruimte van De Werkplaats in de korte film "Pink Park" van Jan Kees Helms.

Schijnbaar was de opening van de Roze Week bij kunsthal KadE dusdanig aantrekkelijk met hapjes en drankjes dat slechts weinig mensen deze expositie hebben kunnen meemaken.

De Werkplaats - Pretty in Pink